بحث‌های روز محافل علمی و صنفی روابط‌عمومی را حتما پیگیری می كنید.در رشته های تخصصی دیگر هم اینگونه است كه هر از گاهی بحثی جدید شكل می گیرد و بی نتیجه هم پایان می یابد. مثال هم زیاد است : روابط‌عمومی بومی ، روابط‌عمومی پاسخگو و ...

"جایگاه روابط عمومی در سازمان " یكی از مباحثی است كه به عنوان ریشه اصلی بسیاری از ناكارآمدی های روابط عمومی ذكر می شود. نكته جالب اینكه این بحث هیچگاه فراموش نشده و دلیل آن ساختاری بودن مساله است. به همین خاطر حق می دهم به فعالان و مدیران روابط‌عمومی كه با حرارت در این مورد صحبت كنند . همیشه آرزو كنند كه ای كاش در شروع كار سازمان خود بودند تا بتوانند خشت اول را درست بگذارند ...

سوالی که در ذهن شکل می گیرد این است که چرا در زمانی که شاهد تبدیل ازمان های سنتی به سازمان های الکترونیک هستیم ، چرا مدیران و فعالان روابط عمومی به تحولات سازمان های خود بی توجه هستند؟! و در حقیقت حسرت یافتن جایگاه واقعی روابط عمومی در سازمان الكترونیك آینده را این بار برای آیندگان باقی می گذارند؟!

جایگاه واقعی روابط عمومی در سازمان های الکترونیکی از ملموس ترین و ساده ترین انتظار ، یعنی حضور موثر روابط‌عمومی در وب سایت های اطلاع‌رسانی تا انتظاراتی دیگر نظیر حق دسترسی به بانك‌های اطلاعات سازمان و قرار گرفتن روابط‌عمومی در گلوگاههای اطلاعاتی را شامل می شود.

در پاسخ به این سوال که چه باید کرد ، باید گفت که نخستین گام ، حضور فعال روابط عمومی در برنامه ریزی و برنامه های انفورماتیكی در سازمان و سپس تهیه طرح های جامع ICT برای روابط عمومی است که چشم انداز روابط عمومی را مشخص کرده باشد.
دست یافتن به جایگاه متناسب با وظایف روابط عمومی یعنی مدیریت ارتباطات درون و برون سازمانی، تنها زمانی امکانپذیر است که حضور کارشناسی روابط عمومی را در کمیته ها و ستادهای برنامه ریزی تکفا و برنامه های انفورماتیکی سازمان شاهد باشیم.
در اختیار داشتن اطلاعات کامل از پروژه های IT سازمان مانند وضعیت سخت افزاری و نرم افزاری سازمان ، لیست پروژه های تكفا و خروجی آنها می تواند نمایی از گردش الكترونیك اطلاعات در سازمان را به دست دهند و مدیران روابط عمومی برنامه ریزی خاصی را انجام دهند.

گرچه هنوز دیر نشده ، ولی واقعیت این است در شرایط فعلی مدیران و کارشناسان روابط عمومی از دانش کافی در این حوزه برخوردار نیستند و حساسیت موضوع را درک نکرده اند و چه بسا حضور کم رنگ تر روابط عمومی را در سازمان های آینده شاهد باشیم.
سرعت تحولات جای هیچگونه درنگی نگذاشته و بهتر است بحث دهه چهل و پنجاه كه دیگر بی نتیجه بودن آن ثابت شده ، بگذریم ... شاید هنوز دیر نشده باشد.